ഒരേ ദിക്കിൽനിന്നുമിരുകപ്പലുകൾ
ഒരേ ദിശയിലേക്കു സഞ്ചാരം തുടങ്ങുന്നു
ഒരേ കാറ്റു തട്ടി
ഒന്നു നിർഭാഗ്യത്തിലേക്കു
തകർന്നുപോകുന്നു.
മറ്റൊന്നു ഭാഗ്യത്തിലേക്കു
തുഴഞ്ഞു പോകുന്നു.
തകർന്നുപോയതിൽ നിന്നും
ഭാഗ്യത്തിന്റെ ദ്വീപിലേക്കു
ആളുകൾ നീന്തിക്കയറുന്നു
തുഴഞ്ഞുപോയതിൽ
നിന്നുമാളുകൾ
നിർഭാഗ്യത്തിന്റെ
ചുഴിയിലേക്കു താണുപോകുന്നു
മനുഷ്യജന്മങ്ങളുടെ
ഭാഗ്യനിർഭാഗ്യങ്ങളുടെ കാറ്റ്‌
ആരുടെ തുകൽസഞ്ചിയിലാവാം
ഒളിപ്പിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നത്‌!!!
മരിച്ചവരുടെ സുവിശേഷം
വായിക്കാന്‍
ജീവനുള്ളവര്‍ക്കാവില്ല
അക്ഷരങ്ങള്‍ക്കു പകരം
മണല്‍ത്തരികളും ഉറുമ്പുകളും
ഈച്ചകള്‍ ഉറക്കെ സംസാരിക്കും
നിങ്ങള്‍ കേട്ടാലുമില്ലെങ്കിലും
കരിഞ്ഞ മണം കെടുത്താന്‍
ചന്ദനത്തിരികള്‍
ഊര്‍ദ്ധശ്വാസം വലിക്കും
അവര്‍ക്ക് നേരെ നോക്കരുത്
അവരെ തൊടരുത്
നിങ്ങളുടെ സുവിശേഷം പറഞ്ഞു
വീണ്ടുമവരെ പൊള്ളിക്കരുത്
മരിച്ചവരുടെ സുവിശേഷം
വായിക്കുമ്പോള്‍
അവര്‍ക്കടുത്തിരിക്കുന്നവരെപ്പോലെ
ജീവനുണ്ടായിരിക്കുകയേ അരുത്
പ്രാര്‍ത്ഥനാമുറിയിലെ
വെളുത്ത ദൈവങ്ങള്‍ക്കിടയില്‍
വെന്തു മരിച്ചവര്‍
കറുത്ത ദൈവങ്ങളായി പുക മണത്തു
എന്നിലെ പ്രാര്‍ത്ഥനകള്‍
ആരെയും അലട്ടാതെ
രാവിന്‍റെ കരളിലേക്ക്
കറുത്തു കറുത്തു ഒഴുകിപ്പോയി .
അവയ്ക്കൊരിക്കല്‍
വേരുകള്‍ മുളയ്ക്കുമായിരിക്കാം
അന്ന് പകലിനെ ചുറ്റിവരിഞ്ഞ്‌
ചോദ്യങ്ങളുടെ നാരുപടലമായി
വീണ്ടും വീണ്ടും വളര്‍ന്നുകൊണ്ടേയിരിക്കുമെന്ന്
പുതിയതായി ഉയര്‍ന്നു വരുന്ന
ഓരോ പ്രാര്‍ത്ഥനാലയങ്ങളും ഉറപ്പിച്ചു പറഞ്ഞു
.ചോദ്യങ്ങളുടെയും ഉത്തരങ്ങളുടെയും
ആവശ്യമില്ലാതെ
ചാക്രികത തുടര്‍ന്നുകൊണ്ടേയിരിക്കുന്നു.
പകലിന്റെ മരണത്തില്‍ നിന്നു രാത്രി പിറക്കുന്നു ,
കടല്‍ വീണ്ടും നെടുവീര്‍പ്പുകള്‍ അയച്ചു
മഴയെ കൈപ്പറ്റുന്നു .
പാരിജാതത്തിന്‍റെ ഗന്ധവുമായി
പാതിരാക്കാറ്റ് അലഞ്ഞു തിരിയുന്നു
വായിച്ചു തീര്‍ത്ത
മതഗ്രന്ഥങ്ങളില്‍ ദൈവങ്ങളെയുള്ളൂ
മനുഷ്യന്റെ ശബ്ദം നഷ്ടപ്പെട്ട
നിലവിളികള്‍ രേഖപ്പെടുത്താന്‍
പുരാതനഭാഷകളില്‍ പോലും ലിപികള്‍ ഉണ്ടായിരുന്നില്ല .
ഏകാന്തത ചുണ്ടോടടുപ്പിക്കുമ്പോള്‍
കുടിച്ചിറക്കാനാവാതെ കയ്പു കനച്ചിരിക്കുന്നു
എന്നിട്ടും
ഒരു പറ്റം പക്ഷികള്‍
മഞ്ഞുകാലത്തു പുഴയില്‍ കുളിക്കുന്ന
സ്വപ്നത്തിന്‍റെ പാതിയില്‍
ഏതോ ദേവാലയത്തിലെ പ്രാര്‍ത്ഥനാമണികള്‍
എന്നെയുണര്‍ത്തിക്കളഞ്ഞു.
