മങ്ങിയ ചെറിയ ചില്ലുജാലകത്തിലൂടെ
മുറിയിലെത്തുന്ന പ്രകാശത്തെ നോക്കി
എനിക്കത്ഭുതപ്പെടാനാകുന്നുണ്ട്‌.
കരിങ്കൽ ഭിത്തിയിൽ തറച്ച വലിയ ഛായാചിത്രത്തിലല്ല ഞാനിപ്പോൾ ഉള്ളത്‌.
മുറിയിലാകെ പറ്റിയും പടർന്നും നിൽക്കുന്ന കാട്ടുമുല്ലയിലെ പൂവുകളുടെ മണം ഞാൻ ആസ്വദിക്കുന്നുണ്ട്‌.
ദൂരെയൊരു പച്ചനിറഞ്ഞ താഴ്‌വരയുണ്ടെന്നൊ,
മഞ്ഞുറയുന്ന ഒരു തടാകമുണ്ടെന്നൊ അല്ല
എവിടെയും പ്രകാശമുണ്ടെന്നും
എന്റെ ലോകത്തേക്കതിനു കടന്നു വരാൻ ഒരു ജാലകമുണ്ടെന്നുമാണിപ്പോൾ എന്റെ ചിന്ത.
ഒരിക്കൽ നൂറ്റാണ്ടുകളുടെ പഴക്കമുള്ള ഒരു ചിത്രം കണ്ടെടുക്കപ്പെടും .
പൂവിന്റെ ദളങ്ങളും ഇലകളുടെ പച്ചയും കൊണ്ടെഴുതിയ ഒരു പെൺകുട്ടിയുടെ ചിത്രം
അവളുടെ മുടിയിൽ ഒരിക്കലും ഒഴിയാതെ കാട്ടുമുല്ലപ്പൂക്കളുണ്ടാവും .
അവൾക്കരികിൽ നിന്നു എതിർ ദിശയിലേക്കു നോക്കിയാൽ
ഇരുണ്ട മുറിയിലേക്കു പ്രകാശം കടന്നുവരുന്ന മങ്ങിയൊരു ചില്ലുജാലകം കണ്ട് നിങ്ങളും അത്ഭുതപ്പെട്ടേക്കാം
