2014 നവംബർ 10, തിങ്കളാഴ്‌ച

പറയുമ്പോള്‍



നിങ്ങള്‍ പ്രണയമെന്ന
പദമൂന്നുമ്പോള്‍
വിരിയാത്ത
പൂവെന്‍റെയോര്‍മയിലെത്തുന്നു .

ചുണ്ടുകളെക്കുറിച്ചോ
ചുംബനങ്ങളെക്കുറിച്ചോ
പറയുമ്പോള്‍
എവിടെയോ പൊഴിഞ്ഞു പോകുന്ന
വാക്കുകളെയും
മറവിയില്‍ മുങ്ങിപ്പോകുന്ന
അവയ്ക്കുള്ള മറുപടികളെയും
കാണുന്നു.

ഞാന്‍
അനാഥമായൊരു പ്രതാപകാലത്തിന്‍റെ
കയ്പുനിറഞ്ഞചഷകമാണെങ്കിലും
ഏകാന്തതയെക്കുറിച്ചു
പറയുമ്പോള്‍
പ്രണയം പോലെ
മധുരിക്കുന്നു .

2014 നവംബർ 9, ഞായറാഴ്‌ച

സൂര്യരശ്മി


പ്രഗല്‍ഭരായ പ്രതിഭകളുടെ 
ഭാവനാസമ്പന്നമായ 
അതികായിക ലോകത്തില്‍ 
ഒഴുകി  നടക്കുന്ന 
ഒരിലയാവുന്നതിനേക്കാള്‍ 

അതിലളിതമായ 
ഒരാത്മാവിന്റെ 
ഉപ്പുരസമുള്ള 
ഓര്‍മകളുടെ 
ഗഹനത നിറഞ്ഞ 
കുറിപ്പുകളിലേക്കു 
സൂര്യരശ്മിയായി 
അരിച്ചിറങ്ങാനാണ്
ഓരോ വായനയുമെന്നെ
നിര്‍ബന്ധിക്കുന്നത്‌ ..!!! 

2014 നവംബർ 1, ശനിയാഴ്‌ച

പരിചയം


സ്ത്രീത്വം അക്ഷരങ്ങളെ 
പരിചയപ്പെടാന്‍
അനുവദിക്കരുത് 

അവള്‍ അക്ഷരങ്ങളെ 
പ്രണയിക്കും ,
കാമുകിയായി പരിണയിക്കും 
അമ്മയായ് മുലയൂട്ടും 
വീട്ടുകാരിയെന്നപോലെ
അക്ഷരങ്ങളെ വൃത്തിയായി 
സൂക്ഷിക്കും 
ആഹാരമെന്ന വണ്ണം പാകപ്പെടുത്തും .

അക്ഷരങ്ങള്‍ 
സ്ത്രീത്വത്തെ അഭിമുഖീകരിക്കാന്‍ 
ഇടനല്‍കരുത്;

മുദ്ര വയ്ക്കപ്പെട്ട തടവറകള്‍ തുറന്ന്
യുദ്ധത്തടവുകാരുടെ മുറിവുകളായി 
കാലത്തിന്‍റെ കണ്ണിലവ  
വേദന വിരിയിക്കും
ആത്മാവില്‍
പൂക്കള്‍ കരിഞ്ഞ മണം പരത്തും

അക്ഷരങ്ങള്‍
രോഗാതുരമാണെന്ന് 
പറയുന്നവരോട്  ഒരേയൊരു തിരുത്ത്‌ ,
സ്ത്രീത്വമൊരു പകര്‍ച്ചവ്യാധിയാണ്  

അടുത്തുനില്‍ക്കുന്ന 
അക്ഷരങ്ങളിലേക്ക് 
അവളില്‍ നിന്ന് 
സൌന്ദര്യമോ ,സ്നേഹമോ 
പ്രണയമോ ,ആത്മവിശ്വാസമോ
ആന്തരികശക്തിയോ ആത്മാര്‍ത്ഥതയോ
പടര്‍ന്നു പിടിച്ചേക്കാം.

അവളിലക്ഷരങ്ങള്‍ 
ജ്വലിക്കുകയോ
അക്ഷരങ്ങളിലവള്‍
ജ്വലിക്കുകയോ 
ചെയ്യുന്നത് വരെ മാത്രമേ 
ഭൂമിയിലേകാധിപത്യങ്ങള്‍ 
ഭാവം മാറി വരികയുള്ളൂ ..

അതിനാല്‍ 
സ്ത്രീത്വം അക്ഷരങ്ങളെ 
പരിചയപ്പെടാന്‍
അനുവദിക്കരുത് ....!!

2014 ഒക്‌ടോബർ 21, ചൊവ്വാഴ്ച

കാലമില്ലാത്തവള്‍


ചായമില്ലാത്ത 
ചിത്രങ്ങളില്‍ 
 നിറങ്ങളുടെ 
സ്വാതന്ത്ര്യം ഞാന്‍  കാണുന്നു .

ചിതറിവീഴുന്ന 
മുത്തുമണികളുരുമ്പോള്‍ 
തേരുതെളിക്കുന്നവരുടെ 
സ്വയം പര്യാപ്തത മുഴങ്ങുന്നതു
കേള്‍ക്കുന്നു . 

ഉടഞ്ഞു പോയ 
നിലക്കണ്ണാടിയുടെ 
ചില്ലുകഷണങ്ങളിലെ 
പ്രതിച്ഛായകള്‍
ഭാവവൈവിധ്യങ്ങളായെന്നെ 
കീഴടക്കുന്നു  

നിന്‍റെ പ്രണയത്തിന്റെ 
പൂക്കാത്ത കാലമെനിക്ക്  
നിലയ്ക്കാത്ത ഓളങ്ങള്‍ പേറുന്ന 
അക്ഷരങ്ങളുടെയാകാശങ്ങള്‍ 
സമ്മാനിക്കുന്നു 

ഞാനെന്ന പുസ്തകത്തെ
തുറന്നു വായിക്കാന്‍ 
അവയെന്നെ നിര്‍ബന്ധിക്കുന്നു .
എഴുതാത്ത കവിതകളില്‍ 
കണ്ണുടക്കി ഞാന്‍ കാലമില്ലാത്തവളാകുന്നു...!!

2014 ഒക്‌ടോബർ 13, തിങ്കളാഴ്‌ച

ഉപ്പളങ്ങള്‍ അഥവാ കടല്‍ക്കവിതകള്‍


കടല്‍ത്തുണ്ടുകള്‍
കരയേറി മരിക്കുന്നു
കടലെഴുതിയ
വെളുത്ത കവിതകളെന്നു
നാം വായിക്കുന്നു
നീലയോളങ്ങള്‍
അനുരാഗരാഗങ്ങളായൊഴുകുന്നു
ആവര്‍ത്തനവിരസതയില്ലാതെ
നാമവ പദാനുപദം
വിവര്‍ത്തനം ചെയ്യുന്നു .
വേലിയേറ്റങ്ങളില്‍
കരയൊരു നുറുങ്ങുകവിത
കടലില്‍ കുറിക്കുന്നു
കിനാവുകള്‍ കടലെടുത്ത് ;
കവിത കറുത്തു പോകുന്നു .
കറുത്ത കടല്‍ത്തുണ്ടുകള്‍
കരയേറുന്നു.
വെളുത്ത കവിതയായ്
രുചി രേണുക്കളില്‍
ആരൊക്കെയോ വീണ്ടും ജനിക്കുന്നു.
നാമവരെ ഉപ്പായ് രുചിക്കുന്നു ..!!!

2014 സെപ്റ്റംബർ 28, ഞായറാഴ്‌ച

സന്ധ്യ


ലോകത്തെവിടെയും 
സന്ധ്യയ്ക്കൊരേ മുഖം  
സന്ധ്യയിലാര്‍ത്തു പെയ്യുന്ന 
മഴയ്ക്കൊരേ സ്വരം 

സന്ധ്യ  നനഞ്ഞെത്തുന്ന
കാറ്റിനൊരേ ഭാവം 
അരിച്ചെത്തുന്ന സന്ധ്യ 
ചുവരില്‍ വരയ്ക്കുന്ന 
ജനലഴികള്‍ക്കൊരേ രൂപം 

നരച്ച  മുറിയിലേക്കെത്തി 
നോക്കുന്ന സന്ധ്യക്കും 
എന്റെ മിഴികള്‍ക്കും 
ലോകത്തെവിടെയുമൊരേ നിറം 
ഒരേ ഭയാനക സൌന്ദര്യം 

2014 സെപ്റ്റംബർ 26, വെള്ളിയാഴ്‌ച

ശിക്ഷയും സ്വാതന്ത്ര്യവും

ജീവിതത്തിന്‍റെ
അനിവാര്യവും
പരിക്ഷീണവുമായ
കപ്പല്‍യാത്രയ്ക്കൊടുവില്‍
ഉപേക്ഷിക്കപ്പെട്ട വഞ്ചിയില്‍
സ്വയം  കണ്ടെത്തുമ്പോഴാണ്
തുഴ തിരയാന്‍ ആരംഭിക്കുന്നത് .

ആദ്യമായി കൈയില്‍ തടയുന്ന
നിന്നോടുള്ള  പ്രണയത്തെ  തുഴയായി
ഉപയോഗിച്ചു  തുടങ്ങുമ്പോള്‍
അക്ഷരങ്ങളുടെയും  ആശയങ്ങളുടെയും
ദ്വീപുകള്‍ ദൃശ്യമാകുന്നു .

അവയില്‍ പച്ച തളിര്‍ക്കുകയും
മഴ പൂക്കുകയും ചെയ്യുമ്പോള്‍
ഞാന്‍ കര മറക്കുന്ന
സഞ്ചാരിയാകുന്നു


എന്റെ പ്രണയം കുറ്റമാണെങ്കില്‍
ശിക്ഷ എന്നിലേക്ക്‌ നീന്തി വരട്ടെ
സത്യമാണെങ്കില്‍
ഞാന്‍ സ്വാതന്ത്ര്യത്തിലേക്ക്
തുഴഞ്ഞു പോകട്ടെ 

കടല്‍ കൊത്തിയ പക്ഷി


അഴല്‍ഗോപുരങ്ങള്‍ 
കടന്നു പോകാന്‍ 
കഴുകന്‍ ചിറകുള്ള 
നക്ഷത്രക്കണ്ണുള്ള
കടല്‍ കൊത്തിപ്പറക്കുന്ന 
പക്ഷിയാകണം 


പക്ഷി  കടല്‍ കൊത്തില്ലെന്നു 
പറയരുത് ;
 മുറിവാക്കുകളെക്കാള്‍ 
വിള കൊയ്യാം
മൗനത്തില്‍നിന്ന് . 
കണ്ണീരിനേക്കാള്‍   ഉപ്പു 
വറ്റിക്കാം പുഞ്ചിരിയില്‍ നിന്ന്.

പൂര്‍വ്വാശ്രമങ്ങളിലോ 
പുണ്യങ്ങളുടെ തീരത്തോ
തനിച്ചിരിക്കുമ്പോള്‍
പക്ഷി പൊഴിക്കുന്ന 
പൊന്‍തൂവല്‍കൊണ്ട് 
പുതിയ ചിത്രമെഴുതണം.

ഭാവനയുടെ ചിറകുകളില്‍ പറന്ന്
ഉള്‍ക്കാഴ്ചകളില്‍ ചുഴിഞ്ഞ്
വീടിന്‍റെയതിരുകാക്കുന്ന 
 മഞ്ഞപ്പൂവിന്
ചിരി മായാത്ത.
തീരെ ചുവക്കാത്ത
ചുണ്ടുകള്‍ കൊണ്ട്
ഒരുമ്മ കൊടുക്കണം  .
കടല്‍ കൊത്തിപ്പറക്കുന്ന 
പക്ഷിയാകണം

2014 സെപ്റ്റംബർ 18, വ്യാഴാഴ്‌ച

കവിതയ്ക്ക് പൊട്ടു കുത്തുമ്പോള്‍


മകളേ
നിന്നെയുമ്മ വയ്ക്കുമ്പോഴുമീ 
കവിതയ്ക്കുപൊട്ടു കുത്തുമ്പോഴും

പൂവില്ല 
പൂക്കളമില്ലാ 
ഋതുവില്ലാ
ഹൃദയം ചുരത്തുന്നു 
പാല്‍ക്കടല്‍

മകളേ
നിന്നെയുമ്മ വയ്ക്കുമ്പോഴുമീ
കവിതയ്ക്കുപൊട്ടു കുത്തുമ്പോഴും

കിളിയില്ല
കിളിപ്പാട്ടില്ലാ
ചിത്തഭിത്തികള്‍
തുരന്നു
തല നീട്ടും ചില്ലകളില്‍
നുരയ്ക്കുന്നു വായ്ത്താരികള്‍

മകളേ
നിന്നെയുമ്മ വയ്ക്കുമ്പോഴുമീ
കവിതയ്ക്കുപൊട്ടു കുത്തുമ്പോഴും

മധുവില്ല
മധുമൊഴിയില്ലാതിഴഞ്ഞൊഴുകും
ഞരമ്പിന്‍ തുള്ളികള്‍
മണക്കുന്നു ഇലഞ്ഞി തന്‍ പൂവുകള്‍

മകളേ
നിന്നെയുമ്മ വയ്ക്കുമ്പോഴുമീ
കവിതയ്ക്കുപൊട്ടു കുത്തുമ്പോഴും

നെഞ്ചിന്‍
സ്പന്ദനമുദ്രകള്‍
കടന്നെത്തുന്നു
താളബോധമില്ലാ കനവുകള്‍ ..!!!

2014 സെപ്റ്റംബർ 15, തിങ്കളാഴ്‌ച

കുതിരകള്‍

കടല്‍ക്കൊട്ടാരത്തിന്റെ
യുദ്ധകാഹളങ്ങളില്‍ നിന്ന്
ഓടിപ്പോന്ന  കുതിരകളാണ്‌
കടല്‍ തിരകള്‍

യുദ്ധസമാനമായ
നമ്മുടെ സ്വരങ്ങളിലേക്ക്
ഭീതിദമായവ
പാഞ്ഞടുക്കുന്നു

ഭയാനകമായനിശബ്ദതയുടെ
ആഴങ്ങളിലേക്ക്
നമ്മെയും കൂട്ടി
മടങ്ങിപ്പോകുന്നു

ഓരോ  കടല്‍ക്കാഴ്ച്ചക്കു 
ശേഷവും 
നാം നിരായുധരായി 
മടങ്ങുകയും 
തിരകള്‍  ആരവങ്ങളോടെ 
ജയിക്കുകയും ചെയ്യുന്നതിന്‍റെ
കാരണമിതാണ്...!! 

2014 സെപ്റ്റംബർ 8, തിങ്കളാഴ്‌ച

നിര്‍ഭാഗ്യം


ഞാനെന്ന ശ്മശാന മൗനത്തെ 
വരികള്‍ക്കിടയില്‍  
തിരഞ്ഞു നടക്കുന്നവര്‍ക്ക് 
വെള്ളരിപ്രാവിന്റെ 
തൂവലുകള്‍ ചായം മുക്കി
തുന്നിചേര്‍ത്തിട്ടുണ്ട്  

നിന്‍റെ വാക്കുകള്‍ക്ക് 
ശരവേഗം  ;
അതെന്നിലെ  
കണ്ണീര്‍തുള്ളികളെ പോലും 
ബാഷ്പീകരിക്കുന്നു .

കടല്‍പ്പൂവുകള്‍ 
കൊഴിയാറില്ല ;
മരത്തണല്‍ പോലെ 
ദിശ മാറി പോവുക മാത്രം
ഞാനുമതുപോലെ

നിര്‍ഭാഗ്യമൊന്നേയുള്ളൂ  
കാണാനാരുമില്ലാത്തതിനാല്‍
കരയാന്‍ കഴിയാതെയാവുക
കേള്‍ക്കാനാരുമില്ലാത്തതിനാല്‍ 
ശ്മശാന മൗനം പുതയ്ക്കുക 

2014 സെപ്റ്റംബർ 4, വ്യാഴാഴ്‌ച

നിന്നോട് പറയും

എനിക്കുവേണ്ടി
നീയൊരിക്കല്‍
കടല്‍ കാണാന്‍ പോകണം

തിരകളെന്‍റെ
സ്വപ്‌നങ്ങളാണ് ;
തേഞ്ഞുതീരാനെ
ഞാന്‍ മോഹിച്ചുള്ളൂ..

കടല്‍ വെള്ളത്തിന്
രക്തത്തിന്റെ രുചിയാണ്  ;
മീന്‍ കുഞ്ഞുങ്ങളെ
വളര്‍ത്തുന്നത് അവളല്ലേ ?

കരയില്‍ നീയൊരു
ശംഖ് കാണും ..!!
അതിലെന്‍റെ
ശ്വാസമുണ്ടാകും ....

ശ്വാസത്തെ നാമെന്തു
പേരിട്ടു വിളിച്ചുവെന്നു
ശംഖിലെ ചുരുളുകളുടെയിരമ്പല്‍
നിന്നോട് പറയും 

2014 ഓഗസ്റ്റ് 31, ഞായറാഴ്‌ച

രണ്ടുപേര്‍ കടല്‍ കാണുമ്പോള്‍

രണ്ടുപേര്‍ കടല്‍ കാണുമ്പോള്‍
ഒരുവനെ കടല്‍ കുടിക്കും
ഇനിയൊരുവന്‍ കരയ്ക്കടിയും

കരയ്ക്കടിയുന്നവന്‍
മത്സ്യത്തോടൊപ്പം പിടയും
കടല്‍ കുടിച്ചവന്‍
മത്സ്യ കന്യകയെ വേള്‍ക്കും

ഒരാള്‍ തിര
മടങ്ങിപ്പോകുന്നത്‌
കാണുമ്പോള്‍
ഇനിയൊരാള്‍
ഓളങ്ങളുടെ തിളക്കത്തെ മുത്തും

കടലില്‍ നിന്നവര്‍
കരയെ നോക്കുമ്പോള്‍
ഒരാള്‍ക്ക് മണലായും
ഒരാള്‍ക്ക് വനമായും
അനുഭവപ്പെടും

 ഒരാള്‍ കടലില്‍
കുളിച്ചു കയറും
മറ്റെയാള്‍
തിളയ്ക്കുന്ന  കടലിനെ
കൈക്കുടന്നയില്‍ കോരും
അയാളുടെ കണ്ണില്‍ നാം
കടല്‍ നുര കണ്ടെത്തും



2014 ഓഗസ്റ്റ് 30, ശനിയാഴ്‌ച

നിറയുന്ന പച്ച

ധ്യാന പൂര്‍വ്വമൊരില
നടുമ്പോള്‍
നമ്മിലെങ്ങിനെയാവും
അതു വേരുകളാഴ്ത്തി   പടരുക .

മനനത്തിന്റെ
മൂര്‍ദ്ധന്യത്തില്‍
വിരല്‍ തുമ്പില്‍ നിന്നു
മൂര്‍ദ്ധാവിലേക്കു
നിറയുന്ന പച്ചയാവുക.

ഞാനിന്നുമൊരിലപ്പച്ചയില്‍
ആയിരം കിളികളെ കണ്ടു
കളമൊഴികള്‍ കേട്ടു.
അവയെന്നില്‍ നിറച്ച
നിശബ്ദതയില്‍ ,
സന്ധ്യയില്‍
ധ്യാന പൂര്‍വ്വമെന്നിലൊരില നട്ടു .
നാളേയ്ക്കുള്ള നാമ്പാവട്ടെയത് .
നൂറുകിളികള്‍ക്കു ചേക്കേറാന്‍ ...!!

2014 ഓഗസ്റ്റ് 29, വെള്ളിയാഴ്‌ച

പ്രണയ മരണങ്ങള്‍


അവസാനം സൃഷ്ടിക്കപ്പെട്ടത്
 പ്രണയ മരണങ്ങളാണ് 
ആദ്യയാശ്ലേഷത്തില്‍ തന്നെ
അച്ചിന്‍കൂടു തകര്‍ത്തു 
രൂപ രഹിതനായ് 
മരണംപിറവി കൊണ്ടു


പ്രണയം മരണത്തെ
 വരിക്കാതിരിക്കാന്‍
വിരഹത്തോടൊപ്പം 
നിലാവിലവള്‍  പാര്‍പ്പിക്കപ്പെട്ടു  .


നിദ്ര പ്രാപിക്കാന്‍ 
നക്ഷത്രങ്ങള്‍ക്ക് നല്‍കിയ കണ്ണുകള്‍
അവള്‍ക്കു മടക്കി ലഭിച്ചില്ല 
അവയിന്നും കത്തുന്ന പ്രണയ നോട്ടങ്ങളെ 
നമുക്കു  സമ്മാനിക്കുന്നുണ്ടല്ലോ.


ഒരിളം ചൂടിനു പകരമായ് 
ആര്‍ദ്രത കൈയടക്കിയ മഴയിന്നും  
പ്രണയ പര്‍വ്വങ്ങളില്‍ 
പെയ്തു നിറഞ്ഞു കൊണ്ടേയിരിക്കുന്നു 


സുതാര്യതയുടെ  മോഷ്ടാവ്
 നിലാവായതിനാല്‍
രാത്രി മുഴുവന്‍ നെയ്ത നൂല്‍പ്പാവുകള്‍
പുലരിയെത്തുമ്പോള്‍ മറഞ്ഞു പോവുക പതിവാണ് 


ഒടുവില്‍ ഭൂമിയില്‍
അഭയം തേടിയ പ്രണയം
 സുഗന്ധവര്‍ണങ്ങളെ  പൂക്കള്‍ക്കും 
ആലിംഗനം ചെയ്യുന്ന കൈകളെ 
കാറ്റിനും നല്‍കി .
ഒറ്റ വാതിലുള്ള 
മനുഷ്യ ഹൃദയങ്ങളില്‍  സുരക്ഷിതയായി .


ഇന്നും ആര്‍ദ്രമായ
 ചന്ദ്രനുദിക്കുന്ന  രാത്രികളില്‍ 
നഷ്ടപ്പെട്ടവയെല്ലാം തിരികെ കൈപ്പറ്റി 
പ്രണയം നിലാവിലെ പഴയ കൂട്ടിലെത്തും   .
ഏകാകിയായ വിരഹത്തെ  
താനൊരു  ദുരന്തമായി
ഭൂമിയില്‍ നിറഞ്ഞു
പരന്നൊഴുകിയതിനെക്കുറിച്ച്
കവിത ചൊല്ലി വിസ്മയിപ്പിക്കും  ;
മരണത്തെ വരിക്കാന്‍ കൊതിക്കും  .

പുക


നീലനിലാവലയിലിറ്റുനേരം തങ്ങി
നിശയെ നിദ്രയില്‍ നിന്നുണര്‍ത്തി
നിത്യനിതാന്തമാം ദര്‍ശനങ്ങള്‍  തേടി
ഭ്രാന്തമാം ചുരുളുകളിലൊഴുകി  നീങ്ങും


നഗരമധ്യത്തിലീ ചിത  കത്തും
പുകയേറ്റു
ഞാനെന്‍റെചില്ലിട്ട ജാലകമടപ്പൂ.

ആ വെളിച്ചത്തിലെന്‍
മേശ മേലുരുളുന്നസ്വപ്നത്തില്‍
തൂലിക ചലിപ്പൂ .


നഗരഹൃദയത്തില്‍
വാസമെന്നാകിലും
അയല്പ്പക്കമെന്നും ശ്മശാനഭൂമി
സഹശയനത്തിന്നായാരെയും കൂട്ടാത്ത
കത്തും കിനാക്കള്‍ തന്‍ യുദ്ധഭൂമി .

ഓരോ ചിതയ്ക്കുമെന്നോട്
ചൊല്ലുവാന്‍ പുത്തന്‍ കഥകളുണ്ടായിരിക്കാം
ഓരോ പുകയുമെന്‍ അര്‍ദ്ധസങ്കല്‍പ്പത്തെ
വെല്ലുവിളിക്കുകയായിരിക്കാം


വാളും വാക്കാലെയും
ആളുന്ന ഭൂമിയില്‍
പുലരികള്‍ യുദ്ധം തുടങ്ങി വയ്ക്കേ


മരണവക്ത്രം പൂണ്ടയേതോചകിതന്റെ
ചിത കത്തും പുകയേറ്റു
ഞാനെന്‍റെ ചില്ലിട്ട ജാലകമടപ്പൂ
ആ വെളിച്ചത്തിലെന്‍ മേശ മേലുരുളുന്ന
സ്വപ്നത്തിന്‍ തൂലിക ചലിപ്പൂ .

2014 ഓഗസ്റ്റ് 28, വ്യാഴാഴ്‌ച

നീയുണ്ടാവും;ഞാനും


ഇല പൊഴിയുമ്പോള്‍
തിര തൊടുമ്പോള്‍
നിലാവിലലിഞ്ഞു
നിശാമഴ തൂവുമ്പോള്‍
ഞാനോര്‍മ്മിച്ചെടുക്കും നിന്നെ .

കാലമേറെ കടന്നാലും
നേരമെത്ര വൈകിയാലും
മിഴിനീര്‍ത്തുള്ളിയായ്
നീയുണ്ടാവും .

പാതി വിടര്‍ന്ന
പൂവിന്റെയുടലില്‍
പതിയെ തൊടുന്ന
കാറ്റിന്റെയലയില്‍

ഞാന്‍ തുന്നുന്ന
ഇതള്‍പ്പാടുകളുടെ
അദൃശ്യമായപകുതികളില്‍
മറ്റാര്‍ക്കും കാണാനാവാതെ
നീയുണ്ടാവും;ഞാനും  

2014 ഓഗസ്റ്റ് 27, ബുധനാഴ്‌ച

വാടിവീഴാതെ


ദൂരക്കാഴ്ചകളെ 
മറയ്ക്കുന്ന 
മൂടല്‍മഞ്ഞിലൂടെ ഞാന്‍ 
നിശബ്ദം നടന്നു പോയിക്കഴിയുമ്പോള്‍ 

താഴ്വാരങ്ങളെ 
മഞ്ഞപ്പൂക്കള്‍ മൂടും 
എന്‍റെ കവിതകള്‍  
നിങ്ങളെ  പൊതിയും 

 കടലുമാകാശവും 
ഒത്തുചേരുമ്പോള്‍ 
ഇടയിലെത്തി നോക്കുന്ന  
പച്ചപ്പുപോലെ 

മഞ്ഞു മനസിനോട് 
പറഞ്ഞമൃദുല
മര്‍മരങ്ങളത്രയും
വാടിവീഴാതെ നില്‍ക്കും 
മരണമില്ലാതെ പൂക്കും 

2014 ഓഗസ്റ്റ് 23, ശനിയാഴ്‌ച

ചിലയ്ക്കാത്ത പക്ഷികള്‍


ചെതുമ്പലില്ലാ മത്സ്യങ്ങളെക്കുറിച്ചുള്ള
കടല്‍ചൊരുക്കും
പൂക്കാമാവുകളെപ്പറ്റിയുള്ള
ഭൂമൊഴിയും
മരണപത്രത്തില്‍  എഴുതിവച്ച്
ഏകാന്തനായി മഞ്ഞിലൂടെ
അയാള്‍ നടന്നു പോയി

മതമില്ലാത്ത മനുഷ്യരുടെ
മാറുതുളച്ച വെടിയുണ്ടകളില്‍
അയാളെഴുതിയ   കവിതകള്‍
മാമ്പൂക്കളായി  മടങ്ങി വന്നു .

പെണ്മയുടഞ്ഞ പെരുവഴികളില്‍
ശ്വാസനാളങ്ങള്‍ തകര്‍ന്ന്
പ്രവാചകവചനങ്ങള്‍
ചെതുമ്പല്‍ നിറഞ്ഞു വഴുതിയകന്നു

മരണപത്രം തുറന്നു വായിക്കപ്പെട്ടു
ഒരു നുള്ളു ശ്വാസവും
രണ്ടു തുള്ളി ചോരയും .
ഒരു കാല്പാടും മാത്രം ...!!

2014 ഓഗസ്റ്റ് 22, വെള്ളിയാഴ്‌ച

വ്രണം


മുദുലമേന്നേകാന്ത 
ചിന്തകള്‍ക്ക് 
രാവും പകലും 
എന്നോളം വളര്‍ന്നു
പടര്‍ന്നു വിങ്ങുന്ന
പ്രണയം നീറ്റുന്ന
വ്രണമാണ് നീ.

നമുക്കിടയില്‍
ജീവിതത്തെ വച്ചുകെട്ടിയ
ഓര്‍മകളുടെ
പഴുത്തിലകളോ
സ്നേഹപൂര്‍വം പുതച്ചുറക്കാമെന്ന
സ്വപ്‌നജാലകങ്ങളുടെ
നോക്കെത്താദൂരങ്ങളോയില്ല ,

പുതിയൊരു ഭാഷയിലെന്‍റെ
കരളില്‍ കൊത്തിയ
പഴകാത്ത വ്രണത്തെ
നിന്‍റെവാക്കുകളാല്‍ കഴുകി
നിന്‍റെ മൗനം പുരട്ടി
ഞാനുണങ്ങാതെ സൂക്ഷിക്കുന്നു ...!!