ഇരന്നു വാങ്ങുന്നു ഞാന്‍

പ്രണയപര്‍വ്വതഹൃദയഗഹ്വരങ്ങളില്‍

വേരുപടലങ്ങളുടല്‍

പിണഞ്ഞീറന്‍ ഇരുള്‍

പൂത്തു  നില്പൂ 

ഇരു കര്‍മ്മകാണ്ഡങ്ങളിണ 

തിരഞ്ഞീ ഹിമയമല ശാഖികള്‍

ചുമലില്‍ ചുമപ്പൂ ..!!

ലവണജലകണികയില്‍ 

ജീവന്‍ തിരയുന്ന 

നാഗരയാത്രയില്‍ 

മമ ജീവനതിജീവനം നേടുവാന്‍ 

ഈ പ്രണയമിരുകാലങ്ങളോടിരന്നു 

വാങ്ങുന്നു  ഞാന്‍ ..!!

അടയാളം

ആദ്യയാത്ര എന്റേതെങ്കില്‍
ഹൃദയം പാതി മുറിച്ച്
സ്വര്‍ഗ്ഗത്തിലേക്കുള്ള
വഴിയോരത്തടയാളമായി നടും

ഒരു നിമിഷം കൊണ്ടതു
മുളച്ച് പടര്‍ന്നു നില്‍ക്കും
രക്തവര്‍ണ്ണഹൃദയാകാരയിലകളില്‍
സ്നേഹത്തിന്റെ നനവുണ്ടാകും

മറുപാതി ഹൃദയം
എത്രാം ലോകത്തിന്‍റെ
ഏതു കാലത്തിലാകിലും
യാമവിനാഴികാഭേദമില്ലാതെ
നിന്‍റെ സ്വരശ്രവണ മാത്രയില്‍
വീണ്ടും തുടിക്കും

അത്താഴമേശ

ദൈവമേ !
നിന്‍റെയത്താഴമേശയില്‍

ഒരു പാത്രം
സ്നേഹത്തിന്‍റെ ഭ്രാന്തും
വിളമ്പിവച്ച്
നീയെന്തിനെന്നെ കാത്തിരിക്കുന്നു .!!

ഭൂമിയിലെങ്ങും മഴയാണ്
ആവി പറക്കുന്ന
ഒരത്താഴത്തിന്‍റെ സ്വപ്നത്തിലാണ്
കണ്ണുകള്‍ ...!!


ഞാനോ 

നിന്‍റെയവസാനയത്താഴത്തിലെ
അപ്പത്തരികള്‍ ശേഖരിച്ച
കുട്ടിയോടൊപ്പം
ഒരു നുള്ളുപ്പാവാന്‍
 വേഷം മാറുകയാണ് .!!

ഒരേ ചില്ലയിലെ പൂക്കള്‍

അനാഥമായൊരു 

മഴയേറ്റു 

വാങ്ങിയ  വൃക്ഷഹൃദയം  തുറന്ന്

മഴുവേല്‍ക്കാതെ കാടുണരുന്നു .

മണമുള്ളയിലകള്‍ 

കൂട്ടിത്തുന്നി 

ഏതോ പക്ഷിയൊരു 

കൂടു നെയ്യുന്നു .

വൃക്ഷായുസ്സിന്റെ 

വക്ഷസ്സില്‍ ചാരി 

കിളിക്കുഞ്ഞിന്റെ

കാടുണര്‍ന്നു ചിലയ്ക്കുന്നു 

മഴമണം  നിറഞ്ഞ 

വേരുകളിലൂടെ അരിച്ചിറങ്ങി

ഭൂതകാലത്തിന്‍റെയകത്തെക്കു 

മരുഭൂമി  പിന്‍വാങ്ങുന്നു .

കാട്ടുമഴയെ ഞാനെന്നും 

വൃക്ഷഹൃദയത്തെ നീയെന്നും 

പേരിട്ടു  വിളിച്ച്

നാം പ്രണയമെന്ന  കാടാകുന്നു .

ഒരേ  ചില്ലയില്‍   പൂക്കുന്നു .

ശൂന്യത

ശൂന്യതയൊരളവാണ്,

ഒന്നുമില്ലാത്തതിന്റെ 

ആര്‍ഭാടത്തെയളക്കുന്ന

വളഞ്ഞു പോയോരളവ്

ശൂന്യതയൊരടയാളമാണ്

അകത്തുനിന്നും 

പുറത്തു നിന്നും

കൈമാറ്റങ്ങളില്ലെന്നു

 ഓര്‍മിപ്പിക്കുന്ന 

ചുറ്റടയാളം 

ശൂന്യതയൊരക്കമാണ് 

കൂട്ടിയാലും  കുറച്ചാലും 

കൂടെ നില്‍ക്കുന്നതിനു 

സ്ഥിരത നല്‍കുന്ന 

എണ്ണത്തില്‍ പെടാത്തയക്കം

ശൂന്യതയൊരു  വാക്കാണ് 

പറഞ്ഞതിനും 

പറയാത്തതിനുമപ്പുറം

''പൂജ്യ'' മായിപ്പോയ 

വികാരങ്ങളുടെ 

മാപ്പെഴുതിയ വാക്ക് 

അഞ്ജലി .

കാവ്യകവചങ്ങളില്‍
കനല്‍ക്കയര്‍
ചുട്ടെടുത്തുത്തരീയം ചുറ്റി
ചിതല്‍പ്പുറ്റുകുത്തി
വാക്കുലഞ്ഞെത്തി

ബാഷ്പ ബിന്ദുക്കളില്‍
ചകിതരേണുക്കളായ്
ചിരമാല്യമണിയുന്ന കവിതേ,
അഞ്ജലി ,കാവ്യാഞ്ജലി ...!!

സുതാര്യവൃക്ഷം

എന്‍റെ വാക്കുകളിലൂടെ സുതാര്യമായൊരു  

വൃക്ഷത്തെ നിങ്ങള്‍ക്ക് 

സങ്കല്പിക്കാമെങ്കില്‍,

ഞരമ്പുരേഖകള്‍ പോലെയുള്ള 

ഇലകള്‍ക്കിടയില്‍ നിന്നും 

അനാഥമായൊരു

കിളിപ്പാട്ടും കേള്‍ക്കേണ്ടി വരും .

ഉറുമ്പുകള്‍ പ്രതിച്ഛായ കണ്ടു  പതറും 

ചിതലുകള്‍ ചിതറിയോടും 

അസ്ഥിപോലെ നേര്‍ത്തുപോകുന്ന 

ചില്ലകളില്‍ കടന്നല്‍ക്കൂട് കൂട്ടം വിട്ടു  നില്‍ക്കും 

അറിവുകൊണ്ട്‌ കനപ്പെട്ടുപോയവര്‍ക്കും  

അലോസരങ്ങളാല്‍  കറുത്തു പോയവര്‍ക്കും വ്യഗ്രതയുടെ  വ്യാപാരങ്ങളില്‍

 വീണു പോയവര്‍ക്കുമിടയില്‍ 

തായ്ത്തടിയിലേക്ക്

ചേര്‍ന്നു നില്ക്കാന്‍  കൊതിക്കുന്നയെനിക്ക് 

ഈ  വൃക്ഷസുതാര്യതയുടെ 

ഇലച്ചിലുകള്‍ക്കിടയില്‍ 

അദൃശ്യമായൊരു കൂടു കണ്ടെത്തും  വരെ 

അനാഥമായ പാട്ടായി  ജീവിക്കേണ്ടി വരും 

ഒരേ ഭാഷയുടെ ദീര്‍ഘദൂരയാത്രകള്‍

നമുക്കിടയില്‍
മഞ്ഞിന്‍റെ നേര്‍ത്തപാളിയുരുകി
മൗനസാന്ത്വനമുണരുമ്പോള്‍

നിനക്കൊപ്പം നടക്കാന്‍
തണുത്ത കാറ്റത്ത്‌
ഞാന്‍ വരും .

വഴിപോക്കരുടെ
മുറിവായകള്‍
സ്വന്തം ഞരമ്പിട്ടു കൂട്ടിത്തുന്നി
വലിയൊരു മുറിവായ നിന്നില്‍
ഞാനൊരിലമുളച്ചിയായ്,
മുറിവുണക്കിയായ് തളിര്‍ക്കും

നീയിടം കണ്ടെത്തുന്ന
കാടിന്‍റെ മാറിടങ്ങളില്‍
കാട്ടുപൂക്കളായ് ഞാന്‍ തേന്‍ ചുരത്തും

നീ കേട്ടിരിക്കുന്ന
പ്രണയഗാനങ്ങളില്‍
പ്രാണരാഗമായിരിക്കും ഞാന്‍

തീ തുപ്പുന്ന വാക്കുകളെ
മാറ്റി നിര്‍ത്തി
നാം ഒരേ മഴയുടെ
ഇരുകൈകളില്‍ കുട്ടികളായി
തൂങ്ങി നടക്കും

എനിക്കു മാത്രമറിയാവുന്ന
നിന്‍റെ ഭാഷയെ
ഞാനുള്ളില്‍ കൊത്തിവയ്ക്കും ..

അതിന്റെ പുത്തന്‍ ലിപികളാല്‍
കാടിനും കടലിനുമിടയില്‍
നാം ദീര്‍ഘദൂരയാത്രകളെ അടയാളപ്പെടുത്തും

സ്വപ്നത്തെയുണര്‍ത്താതെ

മഴയത്തിറങ്ങി നടക്കുന്നോരാളെ

സ്വപ്നം കാണുമ്പോള്‍ 

ഞാനേതോ  ഉറക്കത്തിലായിരുന്നു ,

ഓരോ  ചോദ്യങ്ങള്‍ക്കുമൊടുവില്‍

അയാള്‍  വീണ്ടുമോരോ  മഴ  നനഞ്ഞു ,

പിഞ്ഞിയ നിറങ്ങളില്‍ 

പകലുരുളുമ്പോള്‍ 

ഉത്തരങ്ങളില്ലാതെ 

വേനലും  ഞാനും 

പകച്ചുറങ്ങുന്നു ..!!

വര്‍ണശബളമായൊരു  

വര്‍ഷകാലത്തിന്‍റെ മടിയില്‍ 

 ഒരു  പൂമ്പാറ്റയായി  

ഞാനുണരും,

മഴനനയുന്ന  എന്‍റെ  സ്വപ്നത്തെയുണര്‍ത്താതെ....!!

നിറമില്ലാത്ത മഴവില്ലുകള്‍

ശബ്ദകോശങ്ങള്‍  പെരുകി 

ജീവന്റെ മര്‍മ്മസ്തരം ഭേദിച്ചു

എന്നെ  വിഭജിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു 

ഓരോ  കാല്‍വയ്പിലും 

മണ്‍തരികളുടെ  ഹൃദയമിടിപ്പുകള്‍

തുടിക്കുന്നതറിഞ്ഞു 

കൈരേഖയുടെ  നേര്‍ത്ത പാടുകളില്‍  

ജീവിതത്തിന്റെ  തിരിവുകള്‍ 

നിശ്ചലമാകുമ്പോള്‍ 

ഒരു  നിമിഷനേരത്തിന്റെ  

നിശബ്ദതയില്‍ നിന്നു കേള്‍ക്കുന്ന 

ആയിരത്തൊന്നു  രാവുകളില്‍ നിന്നു 

നിറങ്ങളില്ലാത്ത മഴവില്ലുകള്‍ 

നിശ്ചയിക്കപ്പെട്ടയാവൃതികളുടെ 

ആകാരങ്ങളില്‍  നിന്നു 

അനന്തതഭംഗിയിലേക്കു വളയുന്നു  

കണ്ണിന്റെ  കറുപ്പില്‍  

കലരുന്ന  നിറങ്ങളുരുകി 

കണ്ണിന്റെ  വെളുപ്പിനെ 

കഴുകുന്നു 

.എന്‍റെ  കാഴ്ചകള്‍  തെളിയുന്നു 

ചുവന്ന നഗരം

പൊട്ടു തൊട്ടു 

പട്ടു  ചുറ്റിയ

അമ്മന്‍ കല്ലുകള്‍  

ചുവന്ന  പൊട്ടും  

ചുവന്ന പട്ടുമുള്ള

അമ്മ നഗരം 

നീയൊരു  ഗ്രാമത്തിന്റെ 

ഹൃദയച്ചുവപ്പാകുമ്പോള്‍  

ആലുകള്‍ ആടയണിഞ്ഞു തുള്ളുന്നു  

ആഗ്നേയാക്ഷികളില്‍ 

അമ്മയുലകം  നിറയുന്നു 

മരണലേഖനങ്ങള്‍

മരണമൊഴി മുറിഞ്ഞൊഴുകുന്ന
പുഴകളില്‍
മിഴികള്‍ വായുവിലെഴുതിയ 
അദൃശ്യവിസ്മയപ്രവാഹങ്ങളുണ്ട്

നിറഞ്ഞ കണ്ണുനീര്‍ത്തുള്ളികളില്‍
വിശ്വാസവൃക്ഷങ്ങള്‍
തളിരില നീട്ടിയെത്തുന്നുമുണ്ട്

സ്ഥലകാലദേശത്തിന്‍റെയതിരുകള്‍ക്കപ്പുറം
മരണത്തിന്‍റെ മൗനലേഖനങ്ങളില്‍
എല്ലാ മുഖങ്ങള്‍ക്കുമൊരേച്ഛായ തന്നെ
സ്നേഹത്തിന്‍റെയവസാന പത്രികയിലെ
ചില്ലക്ഷരങ്ങളുടെ ചിലമ്പലുകള്‍ക്കൊരേ താളവും ...!!!

നിധി വയല്‍

ആ വൃദ്ധനൊരു വയലായിരുന്നു

നിധിയൊളിച്ചിരുന്ന വയല്‍ ,

വെടിയുണ്ടകൊണ്ടാഴത്തില്‍

കുഴിച്ചു നോക്കിയവനു

ത്രേതായുഗത്തിന്റെ

ഒറ്റപ്പേരു മാത്രമേ

തെളിവായി ലഭിച്ചുള്ളൂ .

കടല്‍ വറ്റിച്ചുപ്പുപരലുകളില്‍

ദേശസ്നേഹത്തിന്‍റെ കണികകള്‍

കണ്ടെത്തിയ ശാസ്ത്രത്തിന്‍റെ

പഴയ മുഖമായിരുന്നയാള്‍ക്ക്

കലിയുഗത്തിലെ

കലിയടങ്ങാത്തവര്‍

നെടുകെയും കുറുകെയും

കുഴിച്ചു നോക്കുമ്പോള്‍

രക്തം വറ്റിച്ചുപ്പു

നോക്കുന്നുണ്ട്

പുതിയ ചര്‍ക്കനൂലുകള്‍

ഓം ശാന്തി എന്നയൊറ്റ

മന്ത്രത്തെ

അയാള്‍ക്കൊപ്പം കുഴിച്ചു മൂടി

അതു മുളയ്ക്കുന്നതും

കാത്തിരിക്കുന്ന നമ്മെ

ഈ മണ്ണ് തിന്നാലും തികട്ടി വരും ...!!!

കാലത്തിന്‍ കാലൊച്ചകള്‍

വാക്കുകള്‍ തന്‍ 

കുഴിമാടത്തില്‍

കാലം 

കത്തിച്ച  വിളക്കുകളല്ലേ
കവിതകള്‍

വിലക്കില്ലാതെ  വിളി 

കേട്ട  

വിലങ്ങു  പൊട്ടിച്ച 

വിചിത്രവിരൂപികളല്ലേയവ  

കവിക്കണ്ണില്‍ നിന്നു

 മണ്ണില്‍  വീണ 

വിണ്ണിന്റെ  വിത്തുകളുമാവാം 

വിപത്തുകള്‍

വിലയ്ക്ക്  വാങ്ങിയ 

കാലത്തിന്‍   കാലൊച്ചകളായും കേള്‍ക്കാം 

അതിലെന്‍റെ  ചിറകുണ്ട്  ;

ചിത്തുമുണ്ട്  

ചില്ലിട്ടു  നേദിച്ച  ചിത്രമുണ്ട് .

മഷിത്തണ്ടുകള്‍

എല്ലാം പൊയ്പ്പോയിരിക്കുന്നു ..!!

സംശുദ്ധരാഷ്ട്രീയം,

ആനന്ദം നിറയുന്ന
അറിവാലയങ്ങള്‍ ,

സ്നേഹമാരാധിക്കപ്പെടുന്ന
ധ്യാനാലയങ്ങള്‍

ആരോഗ്യമേകുന്ന
കരുണാലയങ്ങള്‍

എങ്കിലും ,
ഇരട്ടക്കുഴല്‍ തോക്കിനപ്പുറം
വീര്യം തുപ്പുന്ന
ഹൃദയമിടിപ്പുകള്‍
ചേരുന്ന നാട്ടുവഴികളുടെ
വേരുകള്‍ നാരായി പിരിഞ്ഞു
ഭൂഗോളം ചുറ്റുമ്പോള്‍
ഞാനൊരു കാഴ്ച കാണുന്നു .

ഭൂമിയിലെ പച്ചയെല്ലാം
മഷിത്തണ്ടുകളായത്രേ ..!!
അവ
ഉപ്പു കുടഞ്ഞു കടല്‍ നിറച്ചത്രേ..!

തീവ്രവാദിയുടെ സ്വര്‍ഗ്ഗം

തീവ്രവാദിയും തോക്കും
മരിച്ചു സ്വര്‍ഗ്ഗത്തിലെത്തി

വിചാരണാവേദിയിലേക്ക്
ചിറകുള്ളോരു സ്ത്രീ
വഴി കാണിച്ചു .

ഭൂമിയിലെ
എല്ലാ വിത്തുകളും
നീലിച്ചു കിടന്ന
ഗര്‍ഭപാത്രമവളുടെ
കൈയിലുണ്ടായിരുന്നു

മതനിന്ദയ്ക്ക്
തൂക്കിലേറ്റിയ
കവി ഹൃദയങ്ങള്‍
അറിവിന്‍റെ വൃക്ഷത്തില്‍
പഴുത്തു ചുവന്നു കിടന്നു

ക്രുദ്ധനായി അയാള്‍
ദൈവത്തിനു നേര്‍ക്ക്‌ നിറയൊഴിച്ചു
പ്രകാശം കണ്ട തോക്കു തലകുനിച്ചു
വെടിയുണ്ട  ദിശ  മറന്നു
ആത്മഹത്യചെയ്തതിനാല്‍
സ്വര്‍ഗം അയാള്‍ക്ക് നരകം വിധിച്ചു

ഉലകസഞ്ചാരം

മഴ പെയ്തു വെള്ളം നിറഞ്ഞ
ചെടിച്ചട്ടിയില്‍
കവിത കൊണ്ടു ഞാനൊരു 
വഴിയിടും ,

വേനല്‍ കനക്കുമ്പോള്‍
തൊടിയില്‍
കവിത കൊണ്ടു
തടമെടുത്തു വെള്ളം തേവും.

ഇരുട്ട് മൂടുമ്പോള്‍
കവിത കൊണ്ടൊരു
തിരി തെളിക്കും

ഒരു നുള്ളുപ്പില്‍,
തീയില്‍
തിളപ്പില്‍
കവിതയിട്ടു വറ്റിക്കും ,

അങ്ങനെ വരികളില്‍
നിന്നു വേര്‍പെടുത്തി
കവിതയില്‍ ഞാനൊരു
ഉലകസഞ്ചാരം നടത്തും

നക്ഷത്രങ്ങളില്ലാത്ത രാത്രി

ഈ തെരുവുകളില്‍
ജീവിതമടയാളപ്പെടുകയും
കാല്‍ പാടുകള്‍ 
പാടേ മാഞ്ഞുപോവുകയും
ചെയ്യുമ്പോഴവള്‍
പാടുകയാണ് .

നക്ഷത്രവിളക്കുകളിലെ
കടലാസു ദ്വാരങ്ങളുടെ
വെളിപ്പെടല്‍ പോലെ
മുറിഞ്ഞു മുറിഞ്ഞു
കേള്‍ക്കുന്നൊരു ഗാനം ..!!

വിണ്ടുപോയൊരാകാശവും
വിരല്‍തുമ്പകന്നുപോയ ഭൂമിയും
എന്‍റെ ഹൃദയവേരുകളും
നക്ഷത്രങ്ങളില്ലാത്ത രാത്രിയിലും
ചിരിക്കുന്ന ഈ കണ്ണുകളും
നിങ്ങള്‍ക്ക് കൂട്ടായിരിക്കട്ടെ ...!!

രംഗപ്രവേശം

ഒടുവിലെത്തിപ്പെടേണ്ട

വരികളുടെ  

ആദ്യരംഗ പ്രവേശം ..!!

പറഞ്ഞു 

പഴക്കമേറുന്ന   

വാക്കുകളിലെ  വിറയലായ്

പിഞ്ചിപ്പോകുന്ന

നിശ്വാസങ്ങളുടെ

ആവര്‍ത്തനങ്ങളായ്

ആഴത്തില്‍

പതിയുന്ന 

നൈരന്തര്യഭാഷാപ്രയോഗത്തിലെ

മൗനമായ് 

അവസാനമെഴുതിയ 

രംഗങ്ങള്‍  

പ്രഭാതശാഖയില്‍ 

നോട്ടങ്ങളുടെ 

വ്യക്തമല്ലാത്തയിഴകളായ്  

ചേക്കേറി 

ജയില്‍ പക്ഷി

ഞാന്‍ 

 എന്‍റെ  കഥകളുടെ  

പടം പൊഴിക്കുന്ന 

കാവല്‍നാഗം 

കാല്പനികതയുടെ

സ്വൈര്യവിഹാരത്തിലെ 

ജയില്‍ പക്ഷി 

കാലഹരണപ്പെട്ട

വെളിച്ചത്തുള്ളികളുടെ

അമ്മത്തണുപ്പ്  

നേര്‍ത്തു പോകുന്ന 

നേര്‍രേഖ